Flawiusz Klemens (konsul 95 n.e.)

Swetoniusz nazywa go człowiekiem „godnej pogardy gnuśności”. Domicjan publicznie wyznaczył jego dwóch małych synów na następców i nadał im imiona Wespazjan i Domicjan. W 95 n.e., prawie przed końcem konsulatu, kazał go nagle stracić z błahego podejrzenia; Dion podaje zarzut „bezbożności”. Swetoniusz pisze, że tym czynem cesarz najbardziej przyspieszył własną zgubę.