Lucjusz Flawiusz Silwa (namiestnik Judei ok. 73–⁠74 n.e.)

Popiersie mężczyzny z epoki Flawiuszów (81–96 n.e.): marmur. Wyobrażenie epoki; portret tej postaci się nie zachował.

Lucjusz Flawiusz Silwa objął Judeę po śmierci Lucyliusza Bassusa. Kraj był już podbity, broniła się tylko Masada. Silwa zebrał wojsko, otoczył skałę murem, żeby nikt nie uciekł, i rozstawił wokół obozy. Wodę i żywność trzeba było nosić z daleka, bo w pobliżu nie było źródła. Z X legionem usypał rampę na skalnym grzbiecie zwanym Białym Cyplem, ustawił na niej wieżę okutą żelazem i taranem rozbił mur. Obrońcy zbudowali za nim drugi, z drewna i ziemi; Silwa kazał go podpalić. Po zdobyciu zostawił w twierdzy załogę i wrócił do Cezarei. Rampa i ślady obozów są widoczne do dziś, a napis z jego rodzinnego Urbs Salvia pozwala datować zdobycie Masady na 73 albo 74 rok. Występuje w odcinku o Wespazjanie, w rozdziale „Twierdza na skale”.

Powiązane

Artykuły

Źródła

Ucz się w aplikacji