Antoniusz Prymus (legat VII legionu w 69 n.e.)

Za Nerona skazany za fałszerstwo, za Galby przywrócony do senatu i mianowany legatem VII legionu. Latem 69 n.e. stanął na czele legionów Panonii i Mezji, które przeszły na stronę Wespazjana. Na naradzie w Petowio przekonał wodzów do natychmiastowego marszu, bez wiedzy albo wbrew woli Wespazjana; rozkaz, by czekać w Akwilei, przyszedł za późno.

Pokonał armię Witeliusza w drugiej bitwie pod Bedriacum, zwanej bitwą pod Kremoną; miasto zostało potem złupione i spalone. W grudniu wszedł do Rzymu. Senat dał mu insygnia konsula, ale władzę przejął Mucjanus. Tacyt: „w pokoju najgorszy z obywateli, na wojnie sojusznik nie do pogardzenia”.