Herkulanum

Nadmorskie miasto u stóp Wezuwiusza, nad Zatoką Neapolitańską; dziś Ercolano. Strabon, który pisał jeszcze przed erupcją, opisuje je jako twierdzę na cyplu wysuniętym w morze, miejsce bardzo zdrowe dzięki wiatrom, kolejno w rękach Osków, Tyrrenów i Pelazgów, a potem Samnitów. W 79 roku wiatr niósł pumeks w inną stronę, więc Herkulanum zniszczyły nocne lawiny gorącego gazu i popiołu. Mieszkańcy schronili się w komorach na łodzie przy plaży, najpewniej czekając na statki, które nie przypłynęły. Na plaży znaleziono kilkaset szkieletów. Wykopaliska zaczęto tu w 1738 roku na rozkaz króla Neapolu, dziesięć lat wcześniej niż w Pompejach. Miejsce występuje w odcinku o Tytusie, w rozdziale „Miasta pod popiołem”.