Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą

Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą (Syn poborcy podatków, którego Kaligula kazał obrzucić błotem, a Neron wyrzucił za drzemkę na koncercie. Jeniec przepowiedział mu tron, Egipt dał mu zboże, a syn Jerozolimę. Siedem rozdziałów, cztery filmy i skarbiec do napełnienia.) — lekcja 12 kursu: 7 części, ok. 33 min czytania.

Wespazjan zostaje cesarzem jako człowiek, o którym nikt nie myślał: syn poborcy, poganiacz mułów, stary żołnierz, którego Neron wyrzucił za drzemkę na koncercie. Odcinek prowadzi od obozu pod Jotapatą, gdzie jeniec Józef Flawiusz mówi mu „Cezarze”, przez Egipt, z którego karmił Rzym, i oblężenie Jerozolimy, które w jego imieniu prowadził Tytus, aż po triumf, Masadę i skarbiec, który trzeba było napełnić po wojnie domowej. Zawiera pytania o to, co pewne, a co dopisano po fakcie, decyzję do podjęcia, spór o spalenie Świątyni, grę o podatki i cztery filmy. Odcinek trzeci sezonu drugiego serialu o cesarzach Rzymu.

Filmy

• Jeniec spod Jotapaty — Galilea, 67 rok: jeniec w łańcuchach, Józef syn Macieja, zapowiada rzymskiemu wodzowi Wespazjanowi, że zostanie cesarzem.
• Jerozolima, rok 70 — Oblężenie Jerozolimy od wiosny do września 70 roku na dawnym widoku miasta: obozy, mury, Antonia, Świątynia.
• Łup z Jerozolimy — Rzym, rok 71: Wespazjan i Tytus jadą we wspólnym triumfie, a wśród łupów niosą sprzęty ze Świątyni w Jerozolimie.
• Albo moi synowie, albo nikt — Drzewo rodu Flawiuszów w 79 roku: kto z rodziny Wespazjana żyje i na kim stoi nowa dynastia.

Artykuły

• Jeniec spod Jotapaty — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Jeniec mówi „Cezarze” do człowieka, który nie ma w żyłach ani kropli krwi Cezarów. Wespazjan ma pięćdziesiąt siedem lat, łysinę i minę człowieka, który zawsze się z czymś mocuje.
• Cesarz z Egiptu — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — W dwa lata Wespazjan zajmuje całą równinę i wszystkie miasta Judei poza Jerozolimą. W tym czasie w Italii umiera Neron, a po nim Galba, Oton i Witeliusz biją się o tron.
• Jerozolima — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Cofnijmy się o cztery lata. Wiosna 66 roku, Jerozolima.
• Triumf — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Po zdobyciu Jerozolimy żołnierze obwołują Tytusa imperatorem i nie chcą go wypuścić z prowincji. Proszą, a nawet grożą: niech zostanie albo zabierze ich wszystkich ze sobą.
• Twierdza na skale — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Masada to forteca króla Heroda na samotnej skale nad Morzem Martwym, z urwiskami tak głębokimi, że wzrok nie sięga dna. Trzymają ją powstańcy pod wodzą Eleazara ben Jaira.
• Pieniądze nie śmierdzą — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Rzym, który cesarz zastaje jesienią 70 roku, wygląda jak po wojnie, bo jest po wojnie. Kapitol to zgliszcza, ulice są pełne ruin po pożarach, a w skarbcu nie ma nic.
• Chyba staję się bogiem — Wespazjan: Pieniądze nie śmierdzą — Przez dziesięć lat ludzie spiskują przeciw niemu wiele razy. Wespazjan mówi senatowi spokojnie: albo po mnie przyjdą moi synowie, albo nikt.