Domicja Longina (cesarzowa 81–⁠96 n.e.)

Domicjan odebrał ją pierwszemu mężowi, senatorowi Eliuszowi Lamii, około 70 n. e.

Głowa Domicji Longiny, Muzea Kapitolińskie

Domicjan odebrał ją pierwszemu mężowi, senatorowi Eliuszowi Lamii, około 70 n.e. — najpierw jako kochankę, potem żonę. Po objęciu władzy ogłosił ją Augustą. Ich syn zmarł w dzieciństwie i został ogłoszony bogiem.

Swetoniusz pisze, że cesarz rozwiódł się z nią z powodu jej miłości do aktora Parysa, a potem przyjął ją z powrotem, twierdząc, że lud tego żąda. Dion opowiada, że chciał ją stracić, a Parysa zabito na ulicy.

W 96 n.e., według Swetoniusza, wiedziała o spisku. Dion przytacza wersję, w której znalazła tabliczkę z imionami skazanych i pokazała ją zagrożonym — zaznaczając, że to jedna z opowieści. Przeżyła męża o około trzydzieści lat.

Powiązane

Postacie

Artykuły

Źródła

Ucz się w aplikacji