Pliniusz Młodszy (żył ok. 61–⁠113 n.e.)

W 79 n. e.

W 79 n.e. został w Misenum z matką, gdy wuj popłynął pod chmurę. Nocą czytał Liwiusza, rano wyprowadził matkę z miasta przez tłum i ciemność.

Ćwierć wieku później, na prośbę Tacyta, opisał śmierć wuja (Listy 6.16) i własne przeżycia (Listy 6.20). To jedyna zachowana relacja naocznego świadka erupcji. W tych samych latach był senatorem i znanym adwokatem.