Obwołanie Klaudiusza cesarzem (24–25 stycznia 41 n.e.)

Dwudziestego czwartego stycznia 41 roku zginął Kaligula. Według Swetoniusza Klaudiusz ukrył się za zasłoną, a żołnierz zobaczył jego stopy, wyciągnął go i obwołał cesarzem (Klaudiusz 10). Dion pisze o ciemnym kącie (60.1), Józef Flawiusz o ciasnym miejscu (Dawne dzieje 19.1). Następnego dnia Klaudiusz obiecał każdemu żołnierzowi piętnaście tysięcy sesterców.