Helwidiusz Pryskus (zm. ok. 75 n.e.)

Zięć Traseusza Petusa, znanego z czasów Nerona. Jako pretor w 70 roku złożył ofiarę przy fundamentach odbudowywanego Kapitolu. Potem obrażał cesarza publicznie: witał go prywatnym imieniem i pomijał w edyktach. Wespazjan go wygnał i kazał zabić. Swetoniusz pisze, że cesarz posłał ludzi, by odwołali zabójców, ale fałszywa wieść, że jest już po wszystkim, zamknęła sprawę.