Świątynia Jerozolimska (spalona w sierpniu 70 n.e.)

Józef Flawiusz podaje, że spłonęła dziesiątego dnia miesiąca Lous, w rocznicę zburzenia pierwszej Świątyni przez Babilończyków. Źródła różnią się co do roli Tytusa: Józef pisze, że chciał ją ocalić, Sulpicjusz Sewer, że głosował za zburzeniem. Złote naczynia trafiły do Świątyni Pokoju w Rzymie. Żydzi opłakują zburzenie obu Świątyń w dniu żałoby Tisza be-Aw.