Berenika (żyła ok. 28 – po 79 n.e.)

Córka króla Agryppy I. W 66 n.e. boso błagała prokuratora Florusa o oszczędzenie Jerozolimy (Józef Flawiusz). W 69 n.e. wspierała sprawę Wespazjana (Tacyt).

W 75 n.e. przyjechała do Rzymu z bratem i zamieszkała w pałacu z Tytusem, licząc na ślub. Rzymianie szemrali, a cynicy lżyli parę w teatrze. Dion pisze, że Tytus odesłał ją jeszcze za ojca, a gdy po 79 wróciła, nie wrócił do dawnego związku („zachował wstrzemięźliwość”). Swetoniusz: odesłał ją natychmiast po objęciu władzy.

Co działo się z nią później, źródła nie mówią.