Jerozolima

Stolica Judei, położona na wzgórzach, za trzema murami, ze Świątynią i twierdzą Antonią. Wiosną 66 roku przed trybunałem prokuratora Florusa stanęła tu boso królowa Berenika, prosząc, by żołnierze przestali zabijać. W 70 roku Tytus otoczył miasto w czasie Paschy, gdy było pełne pielgrzymów, i w trzy dni zbudował wokół niego mur, żeby nikt nie wyszedł. W środku szalały głód i zaraza. Świątynia spłonęła w sierpniu, górne miasto padło we wrześniu. Józef Flawiusz liczy ofiary na milion sto tysięcy, Tacyt pisze o sześciuset tysiącach oblężonych, a dzisiejsze szacunki są wielokrotnie niższe. Tytus kazał zrównać miasto z ziemią, zostawiając trzy wieże Heroda i kawałek muru. Miejsce występuje w odcinku o Wespazjanie, w rozdziale „Jerozolima”.