Tytus: Chmura jak pinia

Tytus: Chmura jak pinia (Od chłopca przy stole Brytanika do cesarza, który umierając żałował jednej rzeczy — i nikomu nie powiedział jakiej.) — lekcja 13 kursu: 6 części, ok. 19 min czytania.

Tytus: Chmura jak pinia

Rzym bał się, że Tytus będzie drugim Neronem: kazał zabić Cecynę zaraz po kolacji, mieszkał z żydowską królową Bereniką i rządził gwardią twardą ręką. Jako cesarz nie skazał na śmierć żadnego senatora, odesłał Berenikę i w ciągu dwudziestu sześciu miesięcy przeżył wybuch Wezuwiusza, pożar Rzymu i zarazę. Odcinek opowiada o tych latach oczami Pliniusza Młodszego, który jako siedemnastolatek w Misenum widział chmurę podobną do pinii, o losie Pompejów i Herkulanum, o otwarciu amfiteatru Flawiuszów i o ostatnich słowach cesarza, który żałował jednej rzeczy. Zawiera pytania, decyzję do podjęcia i spór o datę erupcji.

Filmy

  • Chmura jak pinia — Misenum, wczesne popołudnie: nad zatoką rośnie chmura w kształcie pinii, a admirał Pliniusz Starszy wypływa jej naprzeciw.
  • Pliniusz płynie pod chmurę — Trasa admirała Pliniusza Starszego z Misenum pod Wezuwiusz i do Stabii w czasie erupcji, a w Misenum jego siostrzeniec z księgą.
  • Z jeziora Nerona na arenę — Na miejscu jeziora Złotego Domu Nerona Flawiusze budują amfiteatr; w 80 roku Tytus otwiera go igrzyskami trwającymi sto dni.

Artykuły

Ucz się w aplikacji